TB-500 and thymosin beta-4 in research
By Redactie PEPTID8 · 5 september 2026 · 7 min read
TB-500, TB 500, thymosin beta-4, thymosine bèta-4: vier schrijfwijzen, twee moleculen. Het ene is een eiwit dat in vrijwel elke cel voorkomt, het andere een synthetisch fragment daarvan dat in preklinisch weefselonderzoek wordt bestudeerd. Dit artikel legt uit hoe die twee zich verhouden, welke modellen de literatuur gebruikt, wat er over het fragment zelf bekend is en hoe je het labrapport leest.
Wat thymosine bèta-4 is
Thymosine bèta-4 (Tβ4) is een klein eiwit van 43 aminozuren, gecodeerd door het gen TMSB4X, dat in hoge concentraties in bloedplaatjes en in vrijwel alle celtypen voorkomt. De bekendste functie is het binden van G-actine, de losse bouwsteen van het celskelet. Door G-actine vast te houden bepaalt Tβ4 mee hoeveel actine beschikbaar is om vezels te vormen, en daarmee hoe beweeglijk een cel is. Processen waarbij cellen zich moeten verplaatsen, zoals het sluiten van een wond of het uitgroeien van een bloedvat, leunen op dat mechanisme.
Het overzichtsartikel van Goldstein en collega's (2012) in Expert Opinion on Biological Therapy beschrijft Tβ4 als een multifunctioneel peptide dat in diermodellen is onderzocht op wondsluiting, ontstekingsmarkers en de vorming van nieuwe bloedvaten. De review van Xing en collega's (2021) in Frontiers in Endocrinology vat het latere werk samen, van huid- tot hart- en niermodellen. Die review laat ook zien dat verschillende delen van de keten met verschillende functies worden geassocieerd: het stuk van aminozuur 17 tot en met 23 met de vorming van nieuwe bloedvaten, en het afbraakproduct Ac-SDKP met bevindingen in modellen van nierschade.
Wat TB-500 ervan overhoudt
TB-500 is niet het hele eiwit. Het is het synthetische fragment Ac-LKKTETQ: zeven aminozuren, overeenkomend met positie 17 tot en met 23 van Tβ4, de regio waarvan wordt aangenomen dat ze de actinebindende functie draagt, met een acetylgroep aan het N-uiteinde. De molecuulmassa is 889,0 g/mol, het CAS-nummer 885340-08-9 (PubChem CID 62707662).
Esposito en collega's (2012) synthetiseerden en karakteriseerden dit geacetyleerde fragment in Drug Testing and Analysis, nadat het was aangetroffen in producten die onder de naam TB-500 circuleerden. Hun werk is analytisch van aard: het legt vast hoe het molecuul zich gedraagt in chromatografie en massaspectrometrie, zodat laboratoria het betrouwbaar kunnen herkennen. Ho en collega's (2012) ontwikkelden kort daarna een LC-MS-methode om TB-500 aan te tonen in plasma en urine van paarden, in het kader van dopingcontrole in de paardensport.
Dat verschil tussen eiwit en fragment is niet cosmetisch. Een fragment van zeven aminozuren kan de actinebinding van het volledige eiwit nabootsen, maar niet automatisch elke andere functie van de keten van 43. Ac-SDKP is bijvoorbeeld een ander stuk van de keten en zit dus niet in TB-500. De literatuur over Tβ4 is daarom context voor TB-500, geen bewijs erover.
In de vial zit het fragment, niet het eiwit.
Welke modellen het onderzoeken
Het onderzoek naar Tβ4 en TB-500 speelt zich vrijwel volledig af in celkweek en diermodellen. Twee veelgeciteerde studies laten zien hoe zo'n onderzoeksopzet eruitziet.
Malinda en collega's (1999) gebruikten in het Journal of Investigative Dermatology een wondmodel bij ratten met een wond door de volledige huiddikte. In de groepen met Tβ4 was de nieuwe huidbedekking (re-epithelialisatie) na vier dagen 42 procent en na zeven dagen tot 61 procent verder gevorderd dan in de controlegroep met zoutoplossing. De onderzoekers maten daarnaast meer collageenafzetting, meer nieuwe bloedvaten en een snellere migratie van keratinocyten, de cellen van de opperhuid.
Bock-Marquette en collega's (2004) beschreven in Nature hoe Tβ4 in celkweek de migratie en overleving van hartspiercellen verhoogde. Het eiwit vormde een complex met PINCH en integrine-gekoppeld kinase (ILK), wat leidde tot activering van het overlevingsenzym Akt. In een muismodel met een afgebonden kransslagader zagen de onderzoekers meer ILK- en Akt-activiteit in het hart, een betere vroege overleving van hartspiercellen en een betere hartfunctie.
Beide studies gebruikten het volledige eiwit, niet het fragment. Dat is typerend: het grootste deel van de literatuur gaat over Tβ4, terwijl over TB-500 als los molecuul vooral analytisch werk is gepubliceerd. De uitkomstmaten in dit veld zijn steeds dezelfde: celmigratie, de vorming van nieuwe bloedvaten, wondsluiting en littekenvorming. Gecontroleerd onderzoek bij mensen is beperkt, en TB-500 is nergens als geneesmiddel geregistreerd.
TB-500 en BPC-157: verschillend mechanisme
Beide staan in Herstelonderzoek, maar in de literatuur gaat het om iets anders. BPC-157 is een pentadecapeptide dat wordt gekoppeld aan groeifactorsignalering en het stikstofmonoxidesysteem, vooral in lokale pees-, ligament- en darmmodellen. TB-500 wordt bestudeerd op celmigratie en de vorming van nieuwe bloedvaten via actinebinding. De onderzoekslijn van BPC-157 zelf staat in BPC-157 in preklinisch onderzoek; een vergelijking van beide naast elkaar vind je in BPC-157 vs TB-500.
Rahman en collega's (2026) plaatsen ze in een overzicht van peptiden in de orthopedie in dezelfde categorie: verbindingen waarvan het preklinische werk verder is dan het klinische. Volgens de auteurs ontbreken klinische trials, en steunt wat er in de kliniek over bekend is vooral op casusbeschrijvingen, anekdotes en mechanistische redeneringen in plaats van op grote gerandomiseerde studies. Dat is een eerlijke samenvatting van waar beide staan.
De BPC-157 + TB-500 blend
Omdat de literatuur de twee peptiden regelmatig naast elkaar bestudeert, voeren we ze ook als combinatie: één vial waarin BPC-157 en TB-500 in een vaste verhouding samen zijn gelyofiliseerd. Een gecombineerde onderzoeksopzet vergt dan één reconstitutie in plaats van twee. Het is een apart product met een eigen pagina en een eigen rapportstatus; de losse vials blijven bestaan.
Voor alle varianten geldt dat een gelyofiliseerd peptide in het lab het stabielst is zolang het droog, koel en donker blijft. Wat er verandert zodra een vial is opgelost, staat in Peptiden bewaren.
Het labrapport lezen
Op de productpagina van TB-500 staat het rapport van BTLabs, als dat er is, met twee metingen: een HPLC-bepaling van de zuiverheid en een FTIR-spectrum dat de identiteit bevestigt. FTIR bevestigt de identiteit door het infraroodspectrum van het monster met een referentie te vergelijken. Wie daarnaast de molecuulmassa wil zien, heeft massaspectrometrie nodig: de gemeten massa hoort dan te passen bij 889 g/mol, en een versie zonder de acetylgroep zou ongeveer 42 dalton lichter zijn. Hoe beide meettechnieken zich tot elkaar verhouden, lees je in Zuiverheid, HPLC en massaspectrometrie.
Let op of het rapport bij de sterkte hoort die je bekijkt; het lotnummer op het etiket hoort het nummer in het rapport te zijn, en via de verify-link haal je het origineel bij het lab op.
Wat het rapport niet zegt: hoe je het product zou moeten gebruiken. Het is een analysecertificaat, geen gebruiksadvies. Voor het werk in het lab zijn er de reconstitutiegids en de rekenhulp.
Veelgestelde vragen
Is TB-500 hetzelfde als thymosine bèta-4?
Nee. Thymosine bèta-4 is een eiwit van 43 aminozuren dat van nature in cellen voorkomt. TB-500 is een synthetisch fragment van zeven aminozuren (Ac-LKKTETQ), afgeleid van positie 17 tot en met 23 van dat eiwit, met een acetylgroep aan het begin.
Waarom wordt de literatuur over Tβ4 aangehaald bij TB-500?
Omdat het fragment de regio bevat die met actinebinding wordt geassocieerd, en omdat over het fragment zelf weinig biologisch onderzoek is gepubliceerd. Die literatuur geeft dus context over het mechanisme, maar is geen meting aan TB-500 zelf.
Is TB-500 bij mensen onderzocht?
Gecontroleerd onderzoek bij mensen is beperkt; het werk speelt zich vrijwel volledig af in celkweek en diermodellen. TB-500 is geen geneesmiddel en niet voor gebruik bij mensen.
Wat moet er op het labrapport van TB-500 staan?
Een HPLC-zuiverheid en een identiteitsbevestiging (bij BTLabs via FTIR), plus een lotnummer dat overeenkomt met het etiket. Via de verify-link controleer je het rapport bij het lab zelf.
Bronnen
- Goldstein AL, Hannappel E, Sosne G, Kleinman HK. Thymosin β4: a multi-functional regenerative peptide. Basic properties and clinical applications. Expert Opinion on Biological Therapy, 2012. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22074294/
- Xing Y, Ye Y, Zuo H, Li Y. Progress on the Function and Application of Thymosin β4. Frontiers in Endocrinology, 2021. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34992578/
- Esposito et al. Synthesis and characterization of the N-terminal acetylated 17-23 fragment of thymosin beta 4 identified in TB-500, a product suspected to possess doping potential. Drug Testing and Analysis, 2012. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22962027/
- Ho et al. Doping control analysis of TB-500, a synthetic version of an active region of thymosin β4, in equine urine and plasma by liquid chromatography-mass spectrometry. Journal of Chromatography A, 2012. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23084823/
- Malinda KM, Sidhu GS, Mani H, et al. Thymosin beta4 accelerates wound healing. Journal of Investigative Dermatology, 1999. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10469335/
- Bock-Marquette I, Saxena A, White MD, DiMaio JM, Srivastava D. Thymosin beta4 activates integrin-linked kinase and promotes cardiac cell migration, survival and cardiac repair. Nature, 2004. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15565145/
- Rahman et al. Therapeutic Peptides in Orthopaedics: Applications, Challenges, and Future Directions. JAAOS Global Research & Reviews, 2026. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41490200/
Frequently asked questions
TB-500 (also written as TB 500 or TB500) is the synthetic fragment Ac-LKKTETQ of thymosin beta-4: seven amino acids from the actin-binding region of that protein. It is studied in preclinical research on cell migration and the formation of new blood vessels.
In the literature for research into tissue models: cell migration, the formation of new blood vessels and wound closure, in cell culture and animal models. It is nowhere registered as a medicinal product and there is no controlled research in humans that confirms these findings.
No. Thymosin beta-4 is the complete protein of 43 amino acids; TB-500 is a synthetic fragment of seven amino acids from it. They share the actin-binding region, but the literature on the entire protein does not automatically apply to the fragment.
A vial in which BPC-157 and TB-500 are lyophilised together in a fixed ratio, so that a combined research setup requires one reconstitution. It is a separate product; the composition is stated on the product page.
