PEPTID8

Zo lees je een BTLabs-batchrapport

Redactie PEPTID8Gepubliceerd 30 juli 2026Bijgewerkt op 5 oktober 20267 min lezen

In het kort

Een batchrapport is het enige document waarmee je kunt nagaan of er in de vial zit wat er op het etiket staat. Zo lees je de kop, de testtabel en het chromatogram, en zo verifieer je het.

Labrapport
Labrapport
Dit artikel beschrijft onderzoek en analysemethoden. Het is geen dosering-, gebruiks- of medisch advies. Onze producten zijn alleen voor laboratoriumonderzoek.

Een batchrapport is het enige document waarmee je kunt nagaan of er in de vial zit wat er op het etiket staat. Toch is het meestal een pdf die niemand opent, omdat niet duidelijk is waar je naar kijkt. Hieronder staat wat de onderdelen van een rapport van BTLabs betekenen, hoe je het rapport koppelt aan de vial in je hand en waar de grenzen van het document liggen.

Twee metingen, twee vragen

Een rapport van BTLabs bevat twee soorten analyses, en het loont om die uit elkaar te houden. HPLC, vloeistofchromatografie, scheidt het monster in zijn bestanddelen en meet hoe groot elk deel is. Dat levert het zuiverheidsgetal op: welk percentage van wat er in de vial zit, de bedoelde stof is.

De identiteitsmeting beantwoordt een andere vraag: is het de juiste stof? Op de huidige rapporten van BTLabs gebeurt dat met FTIR, een vorm van infraroodspectroscopie. Het spectrum van het monster moet de karakteristieke absorptiebanden van het peptide laten zien. Veel andere labs gebruiken daarvoor massaspectrometrie, die de massa van het molecuul meet en vergelijkt met de theoretische massa. Hoe je zo'n massaspectrum leest, inclusief verwachte en gemeten massa, staat in Zuiverheid, HPLC en massaspectrometrie.

Die twee soorten metingen zijn niet uitwisselbaar. Een monster kan 99 % zuiver zijn en toch de verkeerde verbinding bevatten: dan is 99 % van wat erin zit één stof, alleen niet de stof die je zocht. Een zuiverheidsgetal zonder identiteitsmeting ernaast zegt daarom minder dan het lijkt.

Een monster kan 99 % zuiver zijn en toch de verkeerde verbinding bevatten.

De kop van het rapport: welke vial is getest

Bovenaan staan de gegevens die het rapport aan één concreet monster koppelen. Lees die eerst, want alles wat eronder staat, geldt alleen voor dat monster.

  • Report #: het rapportnummer van BTLabs zelf. Met dit nummer verifieer je het rapport bij het lab.
  • Lot Number: het lotnummer van de batch. Dit nummer hoort terug te komen op het etiket van de vial die je in handen hebt.
  • BT Sample ID: de interne monstercode van het lab.
  • Testing material en Labeled as: de naam van de stof zoals die is aangeleverd en zoals die op het etiket staat.
  • Labeled Peptide Content: de hoeveelheid peptide die op het etiket staat, bijvoorbeeld 5 mg.
  • Tested en Date: wanneer er gemeten is en wanneer het rapport is opgesteld.
  • Visual Description: hoe de vial binnenkwam: poeder, etiket en dop.

Komt het lotnummer niet overeen, dan kijk je naar het rapport van een andere batch, en dan zegt het niets over jouw materiaal. Daarom zijn onze rapporten op Labrapporten doorzoekbaar op lotnummer in plaats van alleen op stofnaam. Je begint bij het nummer op het glas.

De testtabel, regel voor regel

Het hart van het rapport is een tabel met vier kolommen: de test, de methode, de specificatie en de gemeten uitkomst. De methodekolom verwijst naar een hoofdstuk van de Amerikaanse farmacopee (USP): de standaardmethode waarmee gemeten is.

  • General Appearance: een visuele controle. De specificatie is bijvoorbeeld "white powder", en de uitkomst zegt of het monster daaraan voldoet.
  • Mass: de weging van de vulling zoals ontvangen.
  • FTIR Identification and Composition Analysis: de identiteitsmeting. De uitkomst bevestigt of het spectrum bij het peptide past, en vermeldt soms dat er ook hulp- of vulstoffen in het poeder zitten.
  • HPLC Purity: de zuiverheid in procenten, met de specificatie ernaast, bijvoorbeeld minimaal 98 %.
  • HPLC Potency Assay: de gehaltebepaling. Hoeveel milligram peptide er werkelijk in de vial zit, als absolute waarde en als percentage van het etiket. De specificatie ligt doorgaans tussen 90 en 110 % van de etiketwaarde.
  • Peptide-to-Excipients Ratio: de verhouding tussen peptide en hulpstoffen in het poeder.

Zuiverheid en gehalte worden vaak door elkaar gehaald, maar het zijn verschillende getallen. Zuiverheid zegt welk deel van het peptidemateriaal de bedoelde stof is. Gehalte zegt hoeveel van die stof er in de vial zit. Een monster kan 99 % zuiver zijn en toch minder milligram bevatten dan op het etiket staat. Staat er bijvoorbeeld 4,9 mg bij een etiket van 5 mg, dan is dat 98 % van de etiketwaarde.

De verhouding met hulpstoffen verklaart waarom een poeder meer kan wegen dan de hoeveelheid peptide. Wie de concentratie van een stockoplossing berekent, rekent met het gemeten gehalte peptide, niet met het gewicht van het poeder. De reconstitutiegids beschrijft hoe je een lyofilisaat oplost.

Wat een HPLC-chromatogram toont

Een chromatogram is een grafiek met de tijd op de horizontale as en de signaalsterkte op de verticale. Elke stof die uit de kolom komt, geeft een piek. Het moment waarop de top van een piek verschijnt, heet de retentietijd. De bedoelde verbinding is doorgaans de grootste piek, en de zuiverheid is het oppervlak van die piek gedeeld door het totale oppervlak van alle pieken. Een overzicht van Mant en collega's (2007) beschrijft reversed-phase HPLC als de standaardtechniek voor de analyse van synthetische peptiden.

Kleine bijpieken zijn normaal. Wat je wilt zien, is een smalle, symmetrische hoofdpiek en een verwaarloosbare rest. Een brede of dubbele hoofdpiek, of een schouder aan de flank, wijst op een mengsel dat de kolom niet netjes scheidt. Bijpieken vlak naast de hoofdpiek zijn vaak verwante peptiden: varianten met een ontbrekend aminozuur, een geoxideerde zijketen of een andere afbraakvorm. Het overzichtsartikel van D'Hondt en collega's (2014) zet die soorten verwante onzuiverheden systematisch op een rij. Waarom zulke varianten bij de synthese ontstaan, lees je in Wat zijn peptiden.

Het rapport zelf verifiëren

BTLabs heeft een eigen verificatiepagina (verify.btlabtesting.com) waar je het Report # invoert en het rapport rechtstreeks bij het lab ophaalt, zonder tussenkomst van de verkoper. Het hele punt van analyse door een derde partij verdwijnt als je de leverancier op zijn woord moet geloven dat die derde partij bestaat.

Een praktische volgorde:

  1. Lees het lotnummer op het etiket van de vial.
  2. Zoek het bijbehorende rapport op lotnummer op Labrapporten.
  3. Neem het Report # over en controleer het op de verificatiepagina van BTLabs, of open de verify-link bij het rapport.
  4. Vergelijk stofnaam, etiketinhoud en lotnummer tussen het rapport, de verificatie en de vial.

Dat dit geen overbodige stap is, laat onderzoek zien. Verbeke en collega's (2015) controleerden synthetische peptiden die als minimaal 95 % zuiver werden verkocht. Minder dan de helft haalde die zuiverheid bij hun eigen analyse, en in één monster had de hoofdcomponent een andere structuur dan het bedoelde peptide. Hun conclusie was dat onderzoekers niet blind op het certificaat van de leverancier moeten vertrouwen.

Wat een rapport niet zegt

Een batchrapport gaat over de inhoud van een vial. Het zegt niets over wat die stof doet of over gebruik. Het is een analysecertificaat, geen bijsluiter en geen gebruiksadvies. BTLabs vermeldt dat zelf ook: het rapport geeft geen informatie over deeltjes, microbiële besmetting of endotoxinen, en de uitkomsten gelden alleen voor het geteste monster zoals het werd ontvangen.

Het rapport beschrijft het droge poeder op het moment van meten. Hoe stabiel het peptide blijft na openen of oplossen, valt buiten het document; daarover gaat Peptiden bewaren.

Ook tegenionen vallen grotendeels buiten beeld. Synthetische peptiden worden na de zuivering vaak als zout geleverd, bijvoorbeeld met trifluoracetaat (TFA). De HPLC-zuiverheid kijkt naar de peptidepieken, niet naar dat zout. Voor celonderzoek kan het ertoe doen: Cornish en collega's (1999) zagen dat TFA in lage concentraties de proliferatie van osteoblasten en chondrocyten in celkweek remde.

Veelgestelde vragen

Het Report # gebruik je voor verificatie bij het lab. Het Lot Number identificeert de batch en moet overeenkomen met het etiket van je vial. Het BT Sample ID is de interne monstercode van het lab.

Dat hangt af van de onderzoeksvraag. Het rapport vermeldt de specificatie en de gemeten waarde. De resterende procenten zijn meestal verwante peptiden waarvan de precieze identiteit niet op het rapport staat; in gevoelige celmodellen kan dat ertoe doen.

Zuiverheid is het aandeel van de bedoelde stof in het peptidemateriaal. Gehalte is de hoeveelheid peptide in milligram in de vial, vergeleken met het etiket.

Nee. Steriliteit, endotoxinen en deeltjes worden niet gemeten, tenzij ze apart zijn getest en op het rapport staan.

Bronnen

  1. Verbeke F, Wynendaele E, Braet S, D'Hondt M, De Spiegeleer B. Quality evaluation of synthetic quorum sensing peptides used in R&D. Journal of Pharmaceutical Analysis, 2015. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29403929/
  2. D'Hondt M, et al. Related impurities in peptide medicines. Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis, 2014. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25044089/
  3. Mant CT, et al. HPLC analysis and purification of peptides. Methods in Molecular Biology, 2007. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18604941/
  4. Cornish J, et al. Trifluoroacetate, a contaminant in purified proteins, inhibits proliferation of osteoblasts and chondrocytes. American Journal of Physiology - Endocrinology and Metabolism, 1999. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10567002/

Over de redactie

Artikelen worden geschreven door de redactie van PEPTID8 op basis van gepubliceerde literatuur en gecontroleerd op bronnen en RUO-richtlijnen.

Onze werkwijze
Alle producten van PEPTID8 zijn uitsluitend bedoeld voor laboratorium- en in-vitro-onderzoek. Ze zijn niet bestemd voor toediening aan mensen of dieren en zijn geen geneesmiddel, voedingssupplement of cosmetisch product. We geven geen advies over gebruik of hoeveelheden.