Le rétatrutide dans la recherche : ce que mesurent les études
Par Redactie PEPTID8 · 5 september 2026 · 8 min de lecture
Retatrutide is een van de meest besproken onderzoeksverbindingen van dit moment, en een van de meest misverstane. De zoekvragen gaan vaak over gebruik; de literatuur gaat over receptoren, studiepopulaties en eindpunten. Dit artikel zet op een rij wat er gepubliceerd is, hoe die studies zijn opgezet, wat dat betekent en wat nog niet bekend is.
Drie receptoren in één molecuul
Retatrutide is een synthetisch peptide dat als agonist aangrijpt op drie receptoren: die voor GLP-1 (glucagon-like peptide-1), voor GIP (glucose-dependent insulinotropic polypeptide) en voor glucagon. Vandaar de term triple-agonist. Eerdere generaties incretine-analogen grijpen op één of twee van die receptoren aan.
De verbinding is ontwikkeld in de farmaceutische industrie en staat in de literatuur onder de ontwikkelcode LY3437943. In fora heet ze kortweg reta; het gaat om dezelfde stof. Voor de basis over wat een peptide is en hoe het wordt opgebouwd, zie Wat zijn peptiden.
Receptorfarmacologie: wat de drie receptoren gemeen hebben
De receptoren voor GLP-1, GIP en glucagon horen tot dezelfde familie: klasse B van de G-eiwitgekoppelde receptoren. Ze hebben een groot extracellulair domein dat het peptide 'vangt' en een transmembraandomein dat het signaal de cel in brengt. Na activatie koppelen alle drie aan het stimulerende G-eiwit Gs, dat in de cel de aanmaak van het signaalmolecuul cAMP op gang brengt. De natuurlijke hormonen lijken in hun eerste aminozuren sterk op elkaar, en dat maakt het chemisch mogelijk één peptide te ontwerpen dat door alle drie de receptoren wordt herkend.
De ontdekkingsstudie van Coskun en collega's (2022) in Cell Metabolism beschrijft hoe dat ontwerp eruitziet. Het peptide bevat drie aminozuren die niet in de genetische code voorkomen. Eén daarvan, aminoisoboterzuur op de tweede positie, maakt het peptide minder gevoelig voor afbraak door het enzym DPP-4. Een ander gemodificeerd aminozuur stemt de activiteit op de glucagon- en GIP-receptor af. Aan de keten is via een linker een vetzuurketen gekoppeld, die aan albumine in het bloed bindt en zo de halfwaardetijd verlengt.
In celtests mat dezelfde studie de activiteit op menselijke receptoren ten opzichte van de natuurlijke hormonen. Op de GIP-receptor bleek retatrutide actiever dan GIP zelf; op de GLP-1-receptor en de glucagonreceptor juist minder actief dan de natuurlijke liganden. De activiteit is dus niet gelijk verdeeld over de drie doelwitten, en die onbalans is een bewuste ontwerpkeuze. In muismodellen onderzochten de auteurs welke bijdrage de glucagoncomponent levert, onder meer aan het energieverbruik.
Een cryo-elektronenmicroscopiestudie van Li en collega's (2024) in Cell Discovery bracht de binding in beeld. Het voorste deel van het peptide dringt bij alle drie de receptoren als doorlopende helix diep in het transmembraandomein. De verschillen zitten vooral in de eerste extracellulaire lus, die bij de GIP-receptor flexibeler is dan bij de andere twee.
De fase 1-studies
Vóór de fase 2-studies stonden kleinere studies die vooral farmacokinetiek en verdraagbaarheid in kaart brachten. Coskun en collega's beschreven een fase 1-studie bij gezonde vrijwilligers. Urva en collega's (2022) publiceerden in The Lancet een fase 1b-studie: multicentrisch, gerandomiseerd, dubbelblind en placebogecontroleerd, bij 72 volwassenen met type 2-diabetes, met een looptijd van twaalf weken. Het primaire eindpunt was de verdraagbaarheid, inclusief gemelde ongewenste voorvallen; daarnaast werden de farmacokinetiek en glykemische markers zoals HbA1c gemeten.
De fase 2-studie
De meest geciteerde publicatie is de fase 2-studie van Jastreboff en collega's in The New England Journal of Medicine (2023). Het was een gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie bij 338 volwassenen met obesitas, of met overgewicht in combinatie met ten minste één daaraan gerelateerde aandoening, zonder type 2-diabetes. De looptijd was 48 weken. Het primaire eindpunt was de procentuele verandering in gewicht ten opzichte van de uitgangswaarde na 24 weken; secundaire eindpunten waren onder meer dezelfde maat na 48 weken, BMI, middelomtrek en metabole markers.
De uitkomsten zijn groepsgemiddelden uit een gecontroleerde studie met medische begeleiding, vaste inclusiecriteria en nauwe monitoring. Ze beschrijven die studiepopulatie, niet wat iemand buiten zo'n studie kan verwachten.
Een uitkomst van een gecontroleerde trial is een uitkomst van die trial, geen belofte daarbuiten.
Binnen deze studie liep een substudie bij deelnemers met leververvetting, gepubliceerd door Sanyal en collega's (2024) in Nature Medicine. Deelnemers hadden bij aanvang ten minste 10 procent levervet, gemeten met MRI-PDFF: een MRI-techniek die het aandeel vet in leverweefsel kwantificeert. Het primaire eindpunt was de relatieve verandering in levervet na 24 weken.
Studieopzet lezen: waar je op let
Wie de publicaties zelf leest, kijkt naar een vast rijtje kenmerken. Randomisatie verdeelt deelnemers door het lot over de groepen, zodat verschillen tussen groepen aan de onderzochte stof kunnen worden toegeschreven. Blindering betekent dat deelnemers en onderzoekers niet weten wie wat krijgt. Een placebogroep laat zien wat er zonder de stof gebeurt. Het primaire eindpunt is de ene uitkomstmaat waarop de studie is ontworpen; secundaire eindpunten zijn aanvullend en minder hard. En de in- en uitsluitingscriteria bepalen voor wie de uitkomsten gelden. Een fase 2-studie is bovendien bedoeld om de opzet van fase 3 te onderbouwen, niet om een stof definitief te beoordelen.
Fase 3: waar het nu staat
Na fase 2 volgt fase 3: grotere studies die de bevindingen in bredere populaties moeten toetsen voordat een registratieaanvraag mogelijk is. De fabrikant voert dat programma op het moment van schrijven (najaar 2026) uit. Giblin en collega's (2026) beschrijven in Diabetes, Obesity and Metabolism de opzet van het TRIUMPH-programma, dat naast metabole uitkomstmaten ook obstructieve slaapapneu en knieartrose als onderzoeksgebied heeft. Daarnaast loopt een apart fase 3-programma bij mensen met type 2-diabetes.
Zolang fase 3 niet is afgerond, beoordeeld en goedgekeurd, is retatrutide geen geneesmiddel. Het is niet geregistreerd bij het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) of het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG).
Gemelde ongewenste voorvallen
De fase 2-publicatie meldt vooral maag-darmklachten, zoals misselijkheid en diarree, overwegend licht tot matig van ernst, en een stijging van de hartslag die in de loop van de studie weer afnam. Dat is het profiel binnen een gecontroleerde studie met uitsluitingscriteria en monitoring. Buiten dat kader meet geen enkele publicatie iets, en dat is precies waarom toezichthouders waarschuwen en waarom onderzoeksmateriaal een research-use-only-etiket draagt.
Is retatrutide hetzelfde als semaglutide?
Nee. Semaglutide is de actieve stof van geregistreerde geneesmiddelen en grijpt alleen aan op de GLP-1-receptor, met een door het EMA beoordeelde productinformatie. Retatrutide grijpt aan op drie receptoren, is een ander molecuul en is niet geregistreerd. De ene stof ligt bij de apotheek, de andere zit in een fase 3-programma.
Wat nog niet bekend is
- Geen gepubliceerde gegevens voorbij de looptijd van de gepubliceerde studies.
- Geen gepubliceerde gegevens over het verloop na het stoppen in de studie.
- Studiepopulaties met vaste in- en uitsluitingscriteria; geen gegevens over situaties daarbuiten.
Als onderzoeksmateriaal
PEPTID8 levert retatrutide uitsluitend als onderzoeksmateriaal voor laboratoriumgebruik: gelyofiliseerd poeder in een vial met lotnummer. Lots met een rapport zijn door BTLabs geanalyseerd met een HPLC-bepaling van de zuiverheid en een FTIR-spectrum dat de identiteit bevestigt; hoe je die twee metingen leest, staat in Zuiverheid: HPLC en massaspectrometrie. Het rapport per lot staat op Labrapporten, met een verify-link waarmee je het origineel bij het lab ophaalt. Hoe je gelyofiliseerd materiaal in het lab bewaart, beschrijft Peptiden bewaren, en waar je in het algemeen op let bij een leverancier, staat in de controlelijst.
Wat we niet doen, is vertellen hoe je het zou moeten gebruiken. Dat staat niet in dit artikel, niet op de productpagina en niet in onze berichten: een leverancier die dat wel doet, spreekt zijn eigen etiket tegen. Het labrapport beschrijft wat er in het monster zit, geen gebruiksadvies.
Veelgestelde vragen
Wat betekent triple-agonist?
Dat één molecuul drie verschillende receptoren activeert, hier die voor GLP-1, GIP en glucagon. Alle drie horen tot dezelfde receptorfamilie en geven hun signaal door via het G-eiwit Gs. De activiteit op de drie receptoren is niet gelijk verdeeld.
Waarom heet retatrutide ook LY3437943?
LY3437943 is de ontwikkelcode waaronder de verbinding in de vroege literatuur verscheen. Retatrutide is de algemene stofnaam. Beide namen verwijzen naar hetzelfde molecuul.
Is retatrutide goedgekeurd?
Nee. Het fase 3-programma loopt nog en retatrutide is niet geregistreerd bij het EMA of het CBG. Het is geen geneesmiddel en niet voor gebruik bij mensen.
Wat meet MRI-PDFF?
MRI-PDFF is een MRI-techniek die het aandeel vet in weefsel kwantificeert. In de substudie van Sanyal en collega's was het de meetmethode voor levervet, het primaire eindpunt van die substudie.
Bronnen
- Coskun T, Urva S, et al. LY3437943, a novel triple glucagon, GIP, and GLP-1 receptor agonist for glycemic control […]: From discovery to clinical proof of concept. Cell Metabolism, 2022. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35985340/
- Urva S, et al. LY3437943, a novel triple GIP, GLP-1, and glucagon receptor agonist in people with type 2 diabetes: a phase 1b, multicentre, double-blind, placebo-controlled, randomised, multiple-ascending dose trial. The Lancet, 2022. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36354040/
- Jastreboff AM, et al. Triple-Hormone-Receptor Agonist Retatrutide for Obesity - A Phase 2 Trial. The New England Journal of Medicine, 2023. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37366315/
- Sanyal AJ, et al. Triple hormone receptor agonist retatrutide for metabolic dysfunction-associated steatotic liver disease: a randomized phase 2a trial. Nature Medicine, 2024. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38858523/
- Giblin et al. Retatrutide for the treatment of obesity, obstructive sleep apnea and knee osteoarthritis: Rationale and design of the TRIUMPH registrational clinical trials. Diabetes, Obesity and Metabolism, 2026. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41090431/
Questions fréquentes
L'étude de Jastreboff et ses collègues (NEJM, 2023) était randomisée, en double aveugle et contrôlée par placebo, d'une durée de 48 semaines chez des adultes présentant une obésité. Le critère d'évaluation principal était la variation en pourcentage du poids par rapport au placebo, sous surveillance médicale. Ce sont les résultats propres à cette population d'étude, et non une attente pour un individu.
Non. Le retatrutide est en phase 3 de recherche et n'est pas enregistré auprès de l'EMA ou du CBG. Il est uniquement disponible en tant que matériel de recherche pour usage en laboratoire, et non comme médicament.
Non. Le semaglutide est la substance active de médicaments enregistrés et agit sur un seul récepteur (GLP-1). Le retatrutide est un autre composé expérimental possédant trois récepteurs cibles (GLP-1, GIP et glucagon) et son propre programme de recherche.
Reta est l'abréviation utilisée sur les forums et dans les recherches pour désigner le retatrutide. Reta peptide, retatrutide peptide et le code de développement LY3437943 font tous référence au même composé.
Sous forme de poudre lyophilisée dans un vial avec numéro de lot, exclusivement comme matériel de recherche. Le rapport de laboratoire par lot est disponible avec le produit et sur Rapports de laboratoire.
